In de onzekere schaduw van juridische manoeuvres lijkt Suriname op het punt te staan een politieke puzzel op te lossen die de toekomst van het land zou kunnen bepalen. De mogelijkheid dat Desi Bouterse de uitvoering van zijn vonnis van 20 december weet te ontglippen en in 2025 als president wordt gekozen, roept serieuze vragen op over de stabiliteit en het welzijn van het land.

Dit terwijl de knopen draaiende Surinaamse Magistratuur haar onmacht tentoonspreid.

De hypothese van Bouterse’s terugkeer naar het hoogste ambt, als President van Suriname, gedreven door een proteststem van het volk tegen het uitmergelend beleid van de huidige President Santokhi, is zowel opmerkelijk als zorgwekkend. Als dit scenario werkelijkheid wordt, zou het land kunnen afglijden naar een diep dal, geleid door een figuur wiens vorige ambtstermijnen gekenmerkt werd door monetair en financieel wanbeleid en vooral alle denkbare vormen van corruptie.

De kritiek op President Santokhi is duidelijk, met bezorgdheden over zijn economisch beleid, ego-centrische houding en de kwaliteit van zijn adviseurs die nu vluchtroutes zoeken naar OAS, omdat ze in Suriname uitgekosts worden, is een feit. De magistratuur, die als hyper slecht functionerend wordt beschouwd, werpt ook een schaduw over het rechtssysteem. Een deel van deze zorgen kan worden herleid tot Bouterse zelf, die deze instellingen grotendeels heeft beïnvloed met zijn benoemingen. Maar Desi groef geen graf voor zichzelf maar creëerde als meester strateeg naar gelijkenis van Machiavelli, een zachte landing voor zichzelf en zijn handlangers.

Echter, de vraag die centraal staat, is of het Surinaamse volk daadwerkelijk een dergelijke desastreuze ontwikkeling in de politiek zou accepteren. Het lijkt een balans tussen onvrede met het huidige leiderschap en de weerstand tegen een mogelijke terugkeer van Bouterse. Het is een keuze die niet alleen de politieke toekomst beïnvloedt, maar ook de sociale en economische stabiliteit van het land.

De rol van andere politieke partijen, zoals VHP, NPS, ABOB en PL, wordt van vitaal belang. Zullen zij een dergelijke ontwikkeling accepteren, of zullen ze zich verenigen tegen een potentieel schadelijke terugkeer van Bouterse? De komende jaren zullen onthullen in hoeverre deze partijen bereid zijn samen te werken in het belang van Suriname.

Wat betreft de vraag of God nog van Suriname en de Surinamers houdt, blijft dit een morele en spirituele overweging. Het draait om de keuzes die individuen en de samenleving maken, ongeacht wie aan de macht is. Eenheid, wijsheid en verantwoordelijk burgerschap zullen cruciaal zijn om Suriname te leiden door deze onzekere periode en een duurzame toekomst te waarborgen.

Dwaalt Suriname ook richting de charme van de populist Desi, zal Suriname het ook dit keer weer afkijken en het gedrag kopieren van de ex-kolonialist Nederland die gefrustreerd stemde op Wilders, nu ook stemmen op Desi?

Er is een koko-lampoe in de tunnel van Suriname: Surinaamse politici zijn bedreven politieke prostituees, in Suriname zal het eerder lukken een coalitie met Desi te vormen want Surinamers gaan altijd voor s’lands belang en rust.

Wat wel opvalt is dat ondanks alle populariteit van Desi, geen een generatie van fans haar kinderen massaal Desi als voornaam heeft gegeven. Opmerkelijk.