In de nasleep van de verkiezingen in 2020 heeft de regering Santokhi van Suriname veel beloftes gedaan aan het volk. Niets is echt waargemaakt.

Nu beweert de regering dat er grote hoeveelheid “vet op de botten” te hebben als regering, geld te hebben gespaard, import dekking om heel Zuid-Amerika te dekken, de inflatie daalt sneller dan een vliegtuig in duikvlucht, en de koers is stabieler dan de toren van Pisa. Op basis van onder andere deze claims suggereert de regering dat de economische crisis voorbij is. Echter, is deze rooskleurige voorstelling van zaken werkelijk waar of slechts een gevaarlijke illusie die een nog grotere crisis kan veroorzaken? Immers de partijen die zich nu voorbereiden op de verkiezing kunnen opportunitisch afgaan op dit verhaal en allemaal spilzuchtige verhalen gaan verzinnen en grote beloften doen aan het volk omdat er geld is, er nog meer olie geld aankomt en dus zogenaamd geweldige tijden aankomen. Een naar verlossing hunkerend volk gelooft zo alles. Ook de huidige coalitie regeringspartijen kunnen dit gaan doen. Het is al begonnen. Eerst het sociaal vangnet uitstellen en nu ineens flink uitdelen. Allemaal voorspelbare voor de gek houderij. En dus slecht beleid.

Hoewel de regering Santokhi erin geslaagd is om bepaalde positieve veranderingen door te voeren, is het belangrijk om een kritische blik te werpen op hun beweringen. Het idee van een fop-monetaire stabiliteit en voortvarendheid kan een verleidelijk beeld scheppen van een welvarend Suriname, maar het is noodzakelijk om de feiten te onderzoeken.

We weten allemaal dat deze regering net als de vorige met hulp van IMF en IDB bank meer geld heeft geleend. Lenen is geen kunst. Dat kon de vorige regering ook en zelfs als de beste. Dus zie hier het bewijs dat het beleid van deze regering niet veel verschilt.

Ook onder deze regering zijn de staatsuitgaven niet afgenomen maar juist toegenomen. Er zijn bijvoorbeeld meer ambtenaren in dienst genomen. Die mevrouw van IMF heeft dit bevestigd.

Hiernaast beweert de regering dat ze een aanzienlijke hoeveelheid geld hebben gespaard. Dit kan doorgaans gezien worden als een positieve prestatie, vooral in een tijd van economische crisis. Echter, is het van cruciaal belang om te begrijpen waar dit geld vandaan komt en waar het naartoe gaat. Zijn er besparingen gemaakt op de belangrijke gebieden zoals het terugdringen van overheidskosten? Nee, dit is niet gebeurd. Plannen zijn er ja, grote verhalen geen tekort aan, maar zero, niets, nul uitvoeringscapaciteit en dus geen efficientieslag mogelijk en dus ook geen kostenbesparing mogelijk en absoluut geen productiviteitsverbetering. Kortom, geen verbetering.

Ook wordt er beweerd dat de inflatie is gedaald en dat de koers stabiel is. So far so good. Zijn de prijzen in de winkels gedaald? Nee! Dus hoe wordt de inflatie gemeten? Op basis van 25 mei 2020 of op basis van 31 december 2023? Het is logisch dat als inflatie zo erg toeneemt dat men stopt met kopen en die blik sardien laat staan en dus de prijzen “stabiliseren”, maar dit economisch concept van prijsvorming op basis van vraag en aanbod is geen verdienste van deze regering. Laat u niet foppen.

Inflatie- en wisselkoersstabiliteit zijn van vitaal belang voor elk land om een gezonde economische groei te ondersteunen. Echter gezien de mate van lippenstift die deze regering zet op de lippen van vrouwe inflatie, durf ik te stellen dat de situatie in Suriname nog steeds volatiel is en dat er nog steeds inflatieproblemen zijn. Het is dus belangrijk om de beweringen van de regering zorgvuldig te onderzoeken en niet te snel te concluderen dat de crisis voorbij is.

Laten we samen ook goed begrijpen dat de regering vooral niet heeft geluisterd maar de VES. Ik noem drie punten van de VES waar de regering pertinent doof voor is geweest met alle gevolgen voor significante volatiliteit van de Surinaamse economische situatie; De regering Santokhi heeft niet of onvoldoende gewerkt aan diversificatie van de Surinaamse economie, de regering heeft onvoldoende tot helemaal niet de verdiencapaciteit op basis van export vergroot en de regering heeft weer spilzuchtig de overheidskosten opgedreven door meer ambtenaren in dienst te nemen zonder enige verbetering op beleidsgebied te bespeuren. Dus op deze drie essentiele punten totaal geen verbetering. Dit moet u goed in uw oren knopen.

Ten slotte, en misschien wel het belangrijkste, is het essentieel om de integriteit van de regering te beoordelen. Ondanks de beloften van verandering en transparantie, zijn er nog steeds schandalen die zich voordoen.

De instituten hebben ook een paar lagen lippenstift gehad maar zijn net zo verloederd en dus ook op dit punt veel beloften maar helemaal geen verbetering. De belastingdienst, de tandeloze magistratuur, gelijkheid en vooral voedsel en fysieke veiligheid, allemaal onder de lippenstift, maar totaal geen verbetering. Laat u dus niet foppen met mooie praatjes, grafieken en geloei van sirenes en andere aanstellerij.

Een regering die de belangen van haar volk op de eerste plaats stelt, zou moeten streven naar een verantwoordelijk en ethisch bestuur. Als er sprake is van voortdurende schandalen, komt de geloofwaardigheid van de regering in het geding en kan dit resulteren in een verlies van vertrouwen bij het volk.

Al met al is het belangrijk om de claims van de regering Santokhi met enige scepsis te benaderen. Het is te gemakkelijk om te geloven dat de crisis voorbij is en dat alles weer op rolletjes loopt. In werkelijkheid kan het misleidend zijn om toe te geven aan deze voorstelling van zaken, aangezien het land en het volk in een nog grotere crisis kunnen worden gestort als gevolg van onvervulde beloftes. En die beloften zijn al gestart en gaan in soort en vaart nog meer toenemen.

Het is cruciaal dat alle partijen, inclusief de goedgelovigen, beseffen dat de huidige regering Santokhi misschien alleen goed is geweest voor een tijdelijke stilstand met wat amusement. Om daadwerkelijke vooruitgang te boeken en een duurzame welvaart voor Suriname te creëren, moeten partijen zich bewust zijn van de mogelijke negatieve gevolgen van valse beloftes en schijnbare monetaire stabiliteit.

Deze regering spuit met air freshner over het land Suriname, om haar eigen stank te verbloemen; meer lenen en in de begroting doen alsof een lening een verdiende opbrengst is, mooie sier maken met geleend geld.

Voor de niet economen die weer gaan blaten in de media een korte samenvatting; hoe je het draait of keert, het gaat vooral om de stank die inflatie veroorzaakt. Hoe meer stank hoe groter de kans op inflatie.

Goed blijven ruiken anders trapt u op de viadoe.