Opmerkelijk. Goud royalties waren 25% verlaagd en minister Wijnerman jubelt? Wat missen we? Wat wil deze regering dat men moet geloven?

In een persmoment op 27 februari 2026 schetste Minister Adelien Wijnerman van Financiën en Planning een rooskleurig beeld van de overheidsfinanciën in Suriname. Ze benadrukte fiscale discipline, transparantie, economische groei en herstel. Volgens haar hebben de overheidsfinanciën een positieve ontwikkeling doorgemaakt, met meer inkomsten uit belastingen en gunstige prijzen in de mijnbouwsector. De deviezenreserve staat op USD 1,8 miljard, goed voor 7 tot 8 maanden importdekking, en er is een aanvullende obligatielening van USD 265 miljoen gesloten om schulden af te lossen en investeringen te doen. Klinkt veelbelovend, nietwaar? Maar bij nadere beschouwing blijkt dit niets meer dan een dun laagje vernis over een diepgeworteld probleem: de regering Simons-Rusland, een coalitie van NDP en NPS met haar aanhangsels, claimt verdiensten die niet de hare zijn. Deze schamele resultaten zijn geen triomf van de huidige administratie, maar een nasleep van het harde werk van de vorige regering onder President Chan Santokhi. Laten we dit eens kritisch ontleden, want het volk van Suriname verdient beter dan loze propaganda.

Wijnerman en regering Simons zijn blij met beleid Santokhi

Allereerst moet benadrukt worden dat de positieve ontwikkelingen die Wijnerman aanhaalt, grotendeels te danken zijn aan de fundamenten die zijn gelegd door de regering Santokhi. Die administratie erfde in 2020 een land in puin na tien jaar NDP-bewind onder President Desi Bouterse. Failliete staatskas, torenhoge schulden, lege reserves – het was een economische ramp. Santokhi had de moed om dit op te ruimen, in samenwerking met het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Ondanks een wereldwijde COVID-19-pandemie, die de economie verder lamlegde, slaagde hij erin een begroting te presenteren die werkbaar was. Hij implementeerde pijnlijke maar noodzakelijke hervormingen: schuldherschikkingen, belastinghervormingen en austerity-maatregelen die de basis legden voor stabiliteit. De huidige inkomstenstijging uit belastingen en mijnbouw? Dat is het directe gevolg van die interventies. De gunstige internationale goudprijzen zijn een externe factor, geen beleidsgenie van Simons-Rusland. En laten we niet vergeten: de mogelijke betrokkenheid van de voortvluchtige, veroordeelde ex-minister Gillmore Hoefdraad bij adviezen aan deze regering roept serieuze vragen op. Zijn vingerafdrukken lijken overal te zitten, vooral bij schuldherschikkingen waarover de regering zwijgt als het graf.

Waar blijft de begroting, wanneer houden de smoejes op?

Een van de meest flagrante tekortkomingen van de regering Simons-Rusland is het uitblijven van een begroting. Maanden na het aantreden in 2025 is er nog steeds geen coherente financiële blauwdruk gepresenteerd aan De Nationale Assemblée. Dit is pure incompetentie, ondenkbaar onder Santokhi. Hij wist, midden in een pandemie en met een failliet land op zijn schouders, binnen redelijke tijd een begroting neer te leggen die prioriteiten stelde en transparantie bood. De huidige regering daarentegen moddert aan, zonder plan, zonder visie. Dit manco zendt een ernstig signaal van onzekerheid uit naar investeerders, burgers en internationale partners. Hoe kun je een land besturen zonder begroting? Het is alsof je een schip stuurt zonder kompas, wachtend op een wonder – in dit geval de olie-inkomsten die pas over jaren komen. Ondertussen leent de regering miljarden bij: ongeveer USD 1,8 miljard in totaal, inclusief de recente USD 265 miljoen obligatie-uitbreiding. Rentekosten stijgen gestaag, en de last komt op de schouders van toekomstige generaties. Wijnerman noemt dit “niet-consumptief” gebruik, maar zonder begroting of ontwikkelingsbeleid blijft het vaag. Waar gaat dat geld heen? Naar dringende schulden, zegt ze, maar de stilte over de kosten van schuldherschikkingen is oorverdovend. Het vermoeden groeit dat Hoefdraad, de veroordeelde expert in schimmige deals, hier een rol speelt. Contacten met Wijnerman en President Jennifer Simons? De regering rept er geen woord over, wat de verdenking van corruptie alleen maar voedt.

Ook onder Rusland-Simons blijft Suriname een Import-Junkie

Het afkicken van de importverslaving is niet in zicht.

Terwijl Wijnerman jubelt over een betere importdekking, onthult dit juist de kwetsbaarheid van de regering. Suriname is een import-junkie: we importeren alles, van voedsel tot brandstof, en exporteren weinig anders dan grondstoffen. Een dekking van 7-8 maanden klinkt als een overwinning, maar het toont aan dat de regering zich grote zorgen maakt over het kunnen blijven importeren. Zonder eigen productiecapaciteit of diversificatie hangt alles af van volatiele commodity-prijzen. De informele sector bloeit op – straatverkopers, zwarte markt – terwijl de formele sector wegkwijnt. Onderwijs, veiligheid en gezondheidszorg: het personeel daar wordt dagelijks armer. Salarissen stijgen niet mee met de inflatie, die maar doorgaat. Maand na maand verslechtert de koopkracht; een brood kost nu het dubbele van vorig jaar. President Simons beloofde beterschap: lagere prijzen, meer welvaart, licht aan het einde van de tunnel. Maar waar is dat licht? Het volk wordt een rad voor ogen gedraaid met loze beloften. De hoge uitgaven tijdens de verkiezingen van 2025 – die Wijnerman zelf noemt – waren een populistisch spektakel, gefinancierd met geleend geld. Nu de rekeningen komen, beheerst men de uitgaven “beter” in de tweede helft van 2025? Dat is geen prestatie, dat is damage control.

Wijnerman betrapt op verhaaltjes vertellen

Laten we dieper ingaan op de personeelsuitgaven en subsidies, waar Wijnerman trots op is. Maatregelen om ambtenaren te helpen? Efficiënter gebruik van subsidies? Klinkt goed, maar de realiteit is grimmig. Ambtenaren klagen over achterstallige betalingen, en de achterstand die Wijnerman toegeeft – in betalingen aan dienstverleners – is een tikkende tijdbom. De sociale sfeer drukte op de begroting, zegt ze, maar wie betaalt de prijs? De kwetsbare groepen die subsidies nodig hebben, zien hun hulp afnemen of vertraagd uitbetaald. En de cijfers zijn pas eind maart definitief? Dat is uitstel van executie, geen transparantie. Fiscale discipline en transparantie zijn de modewoorden, maar waar is de actie? Geen begroting, geen ontwikkelingsbeleid, alleen wachten op olie. Dit is geen regering, dit is een wachtkamer. Ondertussen groeit de schuldenberg: de aanvullende leningen zijn een pleister op een open wond. Wie profiteert? Niet het volk, maar mogelijk degenen met connecties tot Hoefdraad. Als blijkt dat er contact is geweest – en het vermoeden wordt sterker – kan deze regering zich niet meer verschuilen achter verhaaltjes. Corruptie? Het stinkt ernaar.

Goud royalties waren 25% verlaagd.

De positieve noot over de deviezenreserve is misleidend. USD 1,8 miljard klinkt indrukwekkend, maar het is opgebouwd door externe factoren en het werk van Santokhi’s IMF-deal. De regering Simons-Rusland heeft hier weinig aan bijgedragen, behalve door te lenen. En wat als goudprijzen dalen? Dan stort het kaartenhuis in. Economische groei en herstel? Waar? Inflatie vreet aan de koopkracht, de informele economie explodeert omdat de formele niet functioneert. Onderwijs kampt met stakingen, veiligheid met onderbemanning, gezondheidszorg met tekorten. Het personeel daar – leraren, politie, verpleegkundigen – ziet hun salarissen verdampen. Simons’ beloften van welvaart zijn hol: geen prijsdalingen, geen banen, geen stabiliteit. Het is een herhaling van het NDP-verleden, met Bouterse’s schaduw nog altijd aanwezig.

Conclusie

Minister Wijnermans persmoment is een poging tot window dressing, maar de scheuren zijn zichtbaar. De regering Simons-Rusland claimt verdiensten die toebehoren aan Santokhi’s opruimwerk. Zonder begroting, met stijgende schulden en mogelijke corruptie – inclusief Hoefdraad’s spook – biedt deze administratie geen hoop. Het volk lijdt onder inflatie, armoede en onzekerheid. Er is geen licht aan het einde van de tunnel; het is pikdonker. Het is nu duidelijk, na maanden regeren, wat Simons bedoelde met Kinki-Systeem. Ze bedoelde “”Friends en Family van NDP systeem”. Dat is wat is veranderd.